17- Per Nillson boeken

Er ligt een zeventienjarige jongen op de eerstehulpafdeling van een ziekenhuis. Zijn ogen zijn dicht, maar hij ademt. Hij stinkt naar drank, sigaretten en braaksel. Naast de jongen zit Göran, zijn vader. Hij begint tegen zijn slapende zoon te praten over de tijd dat hij zelf zeventien was, in de jaren zeventig. Hoe hij zijn moeder, Karin, heeft leren kennen en hoe het uiteindelijk misging.

Göran leerde Karin kennen tijdens een demonstratie. Er was een opstootje waarbij Karin op de grond belandde. Göran bracht haar naar het ziekenhuis en sinds die tijd gingen ze veel met elkaar om. Na een jaar gingen ze samenwonen in een studentenhuis met nog vier andere mensen. Het beviel hen niet omdat ze heel de tijd ruzie hadden met de medebewoners. In die tijd werkte Göran in een ziekenhuis en Karin moest haar vwo nog afronden. Ze gingen toen met z’n tweetjes op een zolderetage wonen in Lund. Daar had Göran zijn eigen donkere kamer waar hij zijn foto’s kon bewerken. Zijn passie was zijn beroep geworden en hij werkte bij de krant. In al die jaren was Karin een keer zwanger geraakt maar ze waren nog te jong en namen een abortus. Toen ze al elf jaar bij elkaar waren namen ze een kind: Jonatan. Ze wilden alles voor hem geven. Maar na een tijdje ging Göran nadenken. Was dit waar hij voor had gekozen en had hij zijn dromen waargemaakt? Hij ging er met Karin over praten, wat hij beter niet kon doen want die avond is hij Karin kwijtgeraakt. Göran ging ergens anders wonen maar mistte Karin en Jonatan heel erg. Göran stuurde een hele tijd brieven en foto’s naar hen om zich niet te laten vergeten. Er zaten ook vervelende dingen tussen. Karin belde de politie maar ze konden Göran niet vinden. Karin had ondertussen al een andere vriend, Claes, gekregen en hij was bij hen ingetrokken. Ook hadden ze een dochtertje Hanna.

In het ziekenhuis komt ondertussen Josefine, de vriendin van Jonatan, binnen. Ze luistert mee. Even laten komt Karin binnen en verteld haar eigen verhaal aan Jonatan en Josefine. Als Jonatan wakker wordt herkend hij zijn vader en met z’n allen halen ze herinneringen op.

‘Hier is het begonnen, toen Karin door Göran naar het ziekenhuis werd gebracht, en hier zal het eindigen.’


Door: pleuntje op 12-3-2007 | Login om te stemmen Of registreer je hier.


pleuntje


Een echte topperrr
Op 13-03-2007 om 13:27

Sophie


Een echte topperrr
Op 13-03-2007 om 15:08

Sophie


Een echte topperrr
Op 13-03-2007 om 15:08

pleuntje


Een echte topperrr
Op 13-03-2007 om 19:16

Sophie


Een echte topperrr
Op 13-03-2007 om 19:18

Imjori


Heeft geen hobby
Op 13-03-2007 om 20:35

Sophie


Een echte topperrr
Op 13-03-2007 om 20:42

pleuntje


Een echte topperrr
Op 13-03-2007 om 21:28

Sophie


Een echte topperrr
Op 13-03-2007 om 21:50

pleuntje


Een echte topperrr
Op 14-03-2007 om 13:35

Margotje


Komt net kijken
Op 17-03-2007 om 21:42


Je moet inloggen om te kunnen reageren! Of registreer je hier.